windows en google

Als je niet beter weet zijn deze twee IT giganten familie van elkaar. In werkelijkheid natuurlijk grote concurrenten. Mijn hele leven al werk ik met Windows Explorer als internet browser. Nou ja, hele leven. Van het moment dat ik de PC ontdekte en volgens mij was dat in 1985. In het begin nog wel eens wat andere browsers geprobeerd, maar die bestaan nu volgens mij niet eens meer. Ik weet in ieder geval de naam niet meer. Mijn dochter werkt op een Mac. Dus ook met Safari. Nooooooooooooit storing en vastlopers. Om jaloers op te worden. Likkebaardend loop ik altijd even een Apple store binnen en met het figuurlijke kwijl druipend over mijn kin loop ik weer naar buiten. Begeren is mooier als het hebben zei mijn vader al.

De afgelopen weken (volgens Truus maanden) loopt Explorer om de haverklap vast. Versie 8.0. Een zoektocht hoe dat programma ten lange leste dan maar te de-installeren leverde niets op. Vanavond komt er een einde aan mijn relatie met Explorer. Sinds 25 jaar bestond deze. Ik ben er klaar mee. Overgestapt op Google Chrome en de eerste kennismaking is zeer plezierig. Snel en stabiel. Misschien wel voor de volgende 25 jaar.

Bos op zoek naar een job

De verkiezingen zijn gisteren beslist. Nota bene door iemand die een week daar voor nog zei premier te willen worden. Door zijn besluit om niet alleen op zondag het vlees te snijden en op zoek te gaan naar een nieuwe job werd Job bereid gevonden. Ik ben geen PvdA stemmer, maar heb wel vertrouwen in Job. En volgens de peilingen zijn dat er velen met mij. Gisteren werd bekend dat 52% in Job onze nieuwe premier ziet. Op gepaste afstand volgen Balkenende en Wilders met 17 en 15 procent.

Ik hoorde de speech van Cohen op Radio 1 en ik geloof die man. Hij las de tekst op van schrift, waar het was terecht gekomen via vast één of andere spindoctor, maar vanuit zijn hart. Ik twijfel trouwens over die spinner. Daar klonk het te echt voor.

Geen woord over het overlijden van Hans van Mierlo. Niet vanuit de mond van Bos en niet vanuit de mond van Job. Zijn eerste fout. Het viel me op. Net als Jan Mulder die dat veel mooier kan zeggen dan ik.

Maar de klasse van Job Cohen is dat hij als eerste 's avonds als gast aan tafel bij Pauw en Witteman zich daarvoor excuseerde. Niet gewoon sorry. "ik kon me wel voor mijn kop slaan", zei Job. En ik geloofde hem weer. Job heeft een nieuwe job. Bos is er nog één aan het zoeken met voldoende pappadagen om thee te drinken met zijn kinderen. En wij hebben een nieuwe premier.

ps: de peilingen van deze week voor het nieuws dat Bos opstapte via deze link, ik ben nu al nieuwsgierig naar volgende week

God is niet gek, er zijn andere gekken....

Voor mijn verjaardag kreeg ik het alleraardigste boekje van Kluun. Je weet wel, van het boek "Komt een vrouw bij de dokter", waarin hij beschrijft wat een onverbeterlijke klootzak hij is en je toch moet janken. Het boekje wat ik kreeg heeft Kluun geschreven ter ere van de week van de spiritualiteit. Het boek kreeg als titel "God is gek". Kluun heeft aan veel mensen de vragen gesteld of God bestaat gevolgd door waarom. En of er leven is na de dood, ook gevolgd door waarom. De humor van Kluun is aanstekelijk en hij weet je daarmee ook nog aan het denken te zetten.

Dat valt mooi samen met het nieuws van de afgelopen weken over onze onvolprezen geestelijken in Nederland. Sexueel misbruik is al geen nieuws meer. Wel dat dat in 's Heerenberg in de jaren zestig en zeventig voor kwam. 's Heerenberg is ver, behalve als je iemand kent die er in die tijd ook op school zat. De paus is tegen condooms. Hij heeft er zelf inderdaad niks aan. Dat was dus ook al geen nieuws. Maar dat er nu een Nederlandse bisschop het in zijn christelijke hoofd haalt om homofielen de hosti te weigeren.....

God is niet gek. Die bisschop wel. Alle homofielen in dat kerkje van Den Bosch aan de tosti's. En alle andere Katholieken zouden eigenlijk nooit meer een hosti moeten nemen. Dat alles in de week dat Geert Wilders in de peilingen bovenaan staat. Hoe gek moet het worden in dit land.

Tandje er bij!

Afgelopen week had Jacques het initiatief genomen om ons bij hem thuis uit te nodigen. Wie is ons. Ons is een verzameling fietsers die zeer onregelmatig vorig jaar samen een aantal keren een tourtje maakten. Om van die onregelmatigheid regelmatigheid te maken afgelopen zaterdag onze eerste vergadering. De echtgenotes mochten mee. Gelukkig. Werd het ook nog gezellig.

De afspraken zijn gemaakt. Iedere woensdag vanaf begin mei en iedere zondag ochtend zullen we gezamenlijk de Westfriese wegen en fietspaden onveilig maken. Verdere afspraken waren ondermeer dat er géén tandje bij wordt geschakeld. De net door mij aangedragen naam voor onze fietsploeg kan dan ook de vuilnishoop weer op. Er wordt NIET in een waaier gefietst. Het is verboden om als je naast elkaar fietst net iets harder te gaan dan degene die naast je rijdt. De versnaperingen worden uit de pot betaald die door ons allen gevuld moet worden. Waarschijnlijk ook regelmatig. Plaats van vertrek is steeds het Stam café en jawel, als je de behoefte hebt om op eigen gelegenheid met iemand van buiten de club nog een rondje te gaan fietsen dan hoef je niet apart toestemming te vragen aan de leden van de club. De club, waar de naam dus nog niet van bekend is.

De Ronde van Noord-Holland en een halve Ronde IJsselmeer staan ook op het programma. Nagedacht wordt om nog een meerdaagse ronde te organiseren. Sommige van deze club zijn al maanden stiekum in voorbereiding om straks tóch een tandje bij te kunnen schakelen.

De leden van de club zijn gemakkelijk te herkennen aan de gestroomlijnde lichamen. Van een enkeling heb je het vermoeden dat hij zijn helm altijd bij zich heeft. Naar een shirtsponsor wordt nog gezocht.

(B)Eet

Afgelopen vrijdag zijn we samen met Wil en Hellen heerlijk uit eten geweest. In Hoorn bij (B)eet. Ter ere van het driejarig bestaan was er een prachtig menu samengesteld met dito wijnarrangement. De verhalen van de vinoloog, Tjeerk uit Sneek, maakte dat de wijnen nog lekkerder smaakten. Het diner ter ere van mijn vijftigjarig bestaan. Wil en Hellen, dank je wel!

Afgesloten werd met een biertje bij cafe Jan Pieterszoon Coen. We moesten haasten om voor middernacht daar binnen te zijn, anders word je de toegang geweigerd. De belachelijkheid van deze regel wordt nog groter als je ontdekt dat iedereen binnen gewoon weer rookt. De nieuwste regel weegt blijkbaar zwaarder dan een regel van nog amper een jaar oud. Buiten roken kan immers ook niet meer, anders mag je niet meer naar binnen. De volgende ochtend met een licht hoofd wakker geworden.

Het eerste nieuws: het kabinet is gevallen. Om Afghanistan.....zegt men. Wetten afkondigen die niet samengaan met andere lokale regels en die vervolgens niet controleren, laat staan sanctioneren, getuigt ook al niet van stabiel leiderschap.

Nummer 1!!

Voor het eerst sinds lange tijd deed de Oude Hoornseweg weer eens mee met de carnavalsoptocht. Oud Prins Janus nam samen met Rob het initiatief. Rob nam een lange historie als bestuurslid bij Ospylac en heel veel enthousiasme mee. Samen met vele anderen werd er in de schuur bij ome Freek gebouwd. Het idee was een snoepkraam. Lekker zoet dus. De tegenstelling was toen ook snel geboren. Lekker stout. Iedereen weet inmiddels dat onze keurslager Dick van het betere vlees houdt. De Pirelli kalenders van Ko kwamen dan ook goed van pas en gingen een tweede leven tegemoet. Heel veel lol hebben we gehad in de voorbereiding en het bier bij ome Freek smaakte steeds goed. De zeer pikant geklede etalagepop kwam niet door de ballotage commissie. En ook een variant van Patricia Paay kwam niet op de wagen. Prins Janus was onverbiddelijk......"hou de zeden hoog en dat zal in gouden munt worden betaald", waren zijn profetische woorden.

In de gein werd natuurlijk gezegd dat we alleen maar voor de eerste prijs meededen. De Olympische gedachte is bij de Krotenkokers echter veel belangrijker. Op de eerste plaats dus gewoon meedoen.
De deelnemers van de optocht met bijna twintig wagens denken er vast allemaal zo over. Tijdens de optocht deelden we drank en worst uit. Worst op dezelfde ochtend nog vers gemaakt door onze Prins. Of die borrels en worst de jury gunstig hebben gestemd? Vast wel.

Bij de aankondiging van de prijswinnaars vanaf plaats tien steeg iedere keer een luid gejuich op. Gejuich van ons zelf. We drongen namelijk de top vijf binnen. En toen we na de vierde plek nog steeds niet waren opgenoemd begon ik toch te twijfelen. Zouden we überhaupt wel opgemerkt zijn door de jury? Zouden ze ons over het hoofd hebben gezien? Op de vierde plek de Prikkels. De vaste eerste prijswinnaar van de laatste jaren.... Nog drie prijzen te vergeven. Nummer drie werd bekend gemaakt en weer werden we niet genoemd. Het feest kon al niet meer stuk. "En op de tweede plaats.........."

Op nummer twee de elfjes met wel heel grote borsten. Dat betekende dat wij de nummer één waren. Super! Groot feest volgde. Volgend jaar zijn we zeker weer van de partij.

hierbij de foto's gemaakt door Marianne